Suriyelilerin büyük trajedisini 'Mor Ufuklar' anlatacak

Yapımcılığını Osman Subaşı'nın, yönetmenliğini ve senaristliğini Olgun Özdemir'in yaptığı filmin oyuncu kadrosunda Zeynep Sevil Yılmaz, Numan Çakır, Ece Özdikici, Dilek Serbest, Adem Yılmaz ve Baki Çiftçi bulunuyor.

Çekimleri Aydın Bozdoğan, Muğla Gökova ve İstanbul'un çeşitli semtlerinde gerçekleştirilen ve "Bir Akdeniz Hüznü" sloganıyla hayat bulan film, eylül ayından itibaren ulusal ve uluslararası festivallere konuk olduktan sonra izleyiciyle buluşacak.

Yapımcı Osman Subaşı, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Suriye'de kulakları sağır eden bir çığlık bulunduğunu ancak söz konusu Ortadoğu halkı olunca bunun, yankısı dünyanın hiçbir yerinden duyulmayan sessiz bir çığlığa dönüştüğünü ifade etti.

Her gün binlercesi göz önünde yaşanan ancak neredeyse tamamen duyarsızlaşılan bir dramı sinemaya aktararak, dünyanın dikkatini Suriye'ye ve mültecilere gönlünü açan Türkiye'ye çekmek istediklerini söyleyen Subaşı, filmde ailesini Akdeniz'de kaybetmiş Meryem'in hikayesinin yanı sıra hayattan sıkılmış, hiçbir şeyle tatmin olmayan Bahar'ın Aylan bebeğin cesediyle kıyıda karşılaşmasının ardından hayatında yaşadığı kırılmanın anlatıldığını kaydetti.

"Suriye'nin sessiz bir çığlığı var ve bu çığlığı Türkiye'den başkası duymuyor''

"Aylan bebek aslında Suriye ile ilgili dünyanın dikkat kesildiği tek bir kare" diyen Subaşı, Suriye'de yaşanan drama karşı batının tutumunun, bu ülkelerin kendi canları yanmadığı sürece dünyadaki acılara duyarsız kaldığını gösterdiğine vurgu yaptı.

Subaşı, "Suriye'nin sessiz bir çığlığı var ve bu çığlık ne yazık ki komşu ülke Türkiye dışında başka yerden duyulmuyor." diye konuştu.

Türk halkının kendisine sağlanan hakların tamamının mültecilere verilmesi konusundaki vicdani duruşunun Suriyelilerin hayatını kolaylaştırdığını ifade eden Subaşı, şöyle devam etti:

"Siyaseten Cumhurbaşkanımızın dünyada dikkat çekmeye çalıştığı mülteci meselesine biz sanatsal anlamda, sinemanın diliyle, kendi halinde naif bir hikaye içerisinde, pek çoğu gerçek, az bir kısmı kurgu olan bir filmle dikkat çekmeye çalıştık. Suriyeli Aylan bebeğin ailesi ile Cumhurbaşkanımız Erdoğan'ı da galaya çağıracağız."

“Onlar sanıyorlar ki, biz sussak mesele kalmayacak..

Halbuki; Biz sussak tarih susmayacak…

Tarih sussa hakikat susmayacak…

Onlar sanıyorlar ki, bizden kurtulsalar mesele kalmayacak..

Halbuki; Bizden kurtulsalar vicdan azabından kurtulamayacaklar..

Vicdan azabından kurtulsalar, tarihin azabından kurtulamayacaklar..

Tarihin azabından kurtulsalar, Allah'ın azabından kurtulamayacaklar..”

Sezai karakoç

Suriye’de “savaşan siyasetleri” konuşmak bizim işimiz değil. Haklı ya da haksız her savaşın, mazlumu/mağduru olanlarla ilgilenmek insanî bir duygudur. Ancak Suriye’deki trajedinin çok farklı boyutları bulunmaktadır. Mesela, batılı liderlerin çıkar hesaplarını düşündüğümüz kadar, batılı insanın da “çıkarcılığıyla” yüzleşmek durumundayız. Batılı toplumlar, kendinden olmayan insanı, insan mertebesinde görmemektedirler. Batılı insanın ırkçı tutumu, Suriye örneğinde adeta gözlerimize sokuldu.

Cılız birkaç girişim dışında, mülteciler konusunda batılı sanatçıların, sinemacıların, medya mensuplarının tutumlarını hayretler içinde kalarak takip etmekteyiz. Bu gerçeklik noktasından baktığımızda, batılı prototip, hak ve haklı merkezli bir duruşu benimsememektedir. Bu çok eski tarihlerden beri böyle olagelmiştir.

Ama biz onlar gibi değiliz, asla da olmayız. Bizim de ortalama prototipimiz, her zaman mazlumdan, hak ve adaletten yanadır. Milletimizin insani, dini ve kültürel kodları batılıların yaptığı gibi onları görmezden gelmeye izin vermez, mülteci kardeşlerimize sahip çıkmayı gerektirir. Bir mazlumla karşılaştığımızda, mensubiyetini sormayız, sorgulamayız. Mülteciler konusunda, siyasi tarafgirlik dışında kalarak, sayın Cumhurbaşkanımızın tutumu ibret vesikası olarak incelenmelidir. Baba olarak mülteci babayı, evlat olarak mülteci evladı, eş olarak mülteci eşi, insanî boyutlarıyla tümünü birden yaşayan ve yaşatmak isteyen vicdanın adıdır Tayyib Erdoğan. Sayın Erdoğan, Erdem Beyazıt’ın ifadesiyle “Ey her acıya ortak olan benim yüreğim” dizesinin en büyük kahramanıdır.

Türk toplumunun lideri olarak Tayyip Erdoğan, batılı toplumlara, batılı liderlere öyle bir ayna tuttu ki, onlara öyle bir suçüstü yaptı ki, sonraki yıllarda insanlık batılıları yargılarken, büyük ölçüde Erdoğan’ın tuttuğu aynadan batılı liderlerin, batılı toplumun, batılı insanın ikiyüzlülüğünü, ayrımcı faşist tutumunu, menfaatperestliğini, bencilliğini vicdansızlığını görecektir. Batılı üç dağcı kayboluyor, aylarca bütün dünya peşine düşüyor. Çünkü onların canı kıymetlidir. Ama ortadoğuda her yıl bir milyona yakın insan demokrasi adına katlediliyor, bir kaç cılız ses dışında hiçbir batılı dönüp bakmıyor.

Biz Sayın Erdoğan’ın durduğu yerden görünenlere kameramızı doğrulttuk. Çünkü O 21.yüzyılda insanlığın vicdanı olmuştur. Filmde ortaya çıkan teatral bir kurgu değil, çıplak hakikatin ancak küçük bir bölümüdür. Biz bu hakikati kayıt altına aldık.

“Akdenizin ufka doğru mora çalan mavisi...”

Akdeniz’in ufka doğru mora çalan maviliklerinde binlerce yıllık uygarlıkların koyun koyuna yattığı günlerdi. Her zaman huzurun diğer adı olan Akdeniz’in serin suları bir anda kan, gözyaşı ve çığlıkların mekanı olmuştu. Sebep neydi ya da kimdi, bilinmiyordu. Kendini dünyaya nizam vermekle görevli sayan süper güçler, tarihin son demlerinde her daim oyun masası olarak gördükleri bu topraklarda yeni bir oyun kurmaya çalışıyorlardı ve ne yazık ki, figüranlar yine bu coğrafyanın öz çocuklarıydı. Okyanus ötesinden gelenler, ‘sizlere demokrasi getirdik’ diyor, gökyüzünden ölüm yağdırıyorlardı.

Milyonlarca yıldır tarihe tanıklık eden bu şehirler bir anda yer ile bir edilmişti. Her yerden burunlara kesif yanık ceset kokuları geliyordu. Annelerin, çocukların çığlıkları göklere ulaşıyordu. Öylesine dehşet verici çığlıklardı ki; kulakların zarları yırtılıyor, vicdan kalelerini yok ediyordu.

Suriyeliler evlerini, yuvalarını terk etmeye başlamışlardı. Sınır tellerine çığlıklarını asıyorlardı. Kaçıyorlardı… Zulümden, ölümden… Politik hırsların kurbanı yine masum insanlar oluyordu. Botlarla ötelere, daha da ötelere kaçmak istiyorlardı. Ölümden kaçarken yine ölüme yakalanıyorlardı.

“İnsanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse ötekine sağır...”

Bütün bu olup bitene rağmen müthiş bir sessizlik tüm dünyayı kaplıyordu. İnsanlık susmuş, Batı tüm bu çığlıklara kulaklarını tıkamıştı. Kimse görmüyordu. İletişim çağında herkes duyuyor ama duymuyormuş gibi yapıyordu. Kimse o tarafa bakmıyordu. Sınırlar kapatılıp, geçmeye çalışanlar dövülüyor, hakarete uğruyordu. Sözümona İnsanlık abidesi çağdaş batı, bir anda çağdışılıkta zirve yapıyordu. Sonra ikiyüzlü batı, karanlık yüzünü gösteriyor ve büyük bir tiyatro oynamaya başlıyordu. Kapılarda yüz binlerle ifade edilen insanların arasından sadece yüzlerle ifade edilen insanlar alınmaya başlanıyordu. Bunu da adeta bir şova dönüştürdüler. Oysa gerçek çok farklıydı. Mülteciler arasından kendi işlerine yarayacak olanları seçiyorlar, diğerlerini ise kaderlerine terk ediyorlardı. Yasadışı yollardan batıya geçenler, adeta köle muamelesi görüyordu. Suriye’de öğretmenlik yapan biri, Avrupa’nın bir şehrinde dilencilik yapma durumunda kalıyordu.

İnsanlar botlarla adı her ne kadar umuda yolculuk olsa da aslında ölüme yoluculuğa çıkıyorlar ve bu botlar bazen bilinen bazen bilinmeyen sebeplerle batıyor insanlara mezar oluyordu.

Bir ensar muhacir kardeşliği

İşte tam da böyle bir anda Erdoğan ve onun nezdinde Türk milleti, dünya döndüğü müddetçe vicdanlı sinelerde silinmeyecek bir hamle yaptı. Tarihten aldığı mirasla nerede zulme uğramış biri varsa din, dil, ırk mezhep ayrımı yapmaksızın kapılarını açmış olan bu millet yine kendine düşeni fazlası ile yapıyor ve zulme uğrayan herkese kayıtsız şartsız kapılarını açıyordu…

Onlara köle değil, misafir hatta kardeş muamelesi yapıyordu.

İnsanca yaşamaları için hazırlanmış kamplar kurulmuştu. Bu kampların içerisinde hiçbir şey atlanmamıştı. Okullar, hastaneler, marketler, hatta psikologlar bile vardı. Hiçbir ücret talep edilmiyor ve istedikleri kadar kalabiliyorlardı.

Ölümün en masum kahramanı Aylan bebek

Türk milleti her kesimi ellerinden geleni yapıyorlardı. Fakat Akdenizde ki dram devam ediyordu. Tüm bunlar olurken haber ajanslarına bir çocuk fotoğrafı düştü. Tüm dünya’nın Aylan bebek olarak öğrendiği bu fotoğraf herkesin vicdanlarında derin yaralar bırakmıştı. Ölümler Aylan bebekle kalmıyor, hergün batan botlarda ölüme itilen onlarca insan sanki hayatın bir rutini haline geliyordu. Herkesin “uzağında” yaşanan ve fotoğraf karelerinde kalan bu trajediye naif sade bir hikayeyle dikkat çekmek istedik ve Suriyeli Meryem’in hikayesini perdeye aktarmaya karar verdik.

Yaşanılan tüm dramların daha yüksek bir sesle ve daha fazla kitlelere ulaşması için ‘’MOR UFUKLAR’’ Adlı filmin senaryo çalışmalarına başladık. Suriyeli Meryem Akdeniz’in derin sularında tüm ailesini kaybetmesiyle yapayalnız kalmış ve İbrahim adlı emekli sahil güvenlik memuru ona sahip çıkmıştır. Milyonlarca insanın maruz kaldığı bu dramı Meryem’in şahsında bir araya getirip sinema diline dönüştürerek bu sessiz çığlığın yankısını duyurmak, ülke olarak Türkiye’nin gösterdiği misafirperverliği dünyaya örnek olmasını istedik.

Mor Ufuklar Dünya sinema festivallerinde

MOR UFUKLAR eylül ayı itibarıyla uluslararası festivallerde yerini alacak ve Dünyanın gözünü bu tarafa çevirip yaşanın acının can yakıcı boyutlarını gösterecektir. İnsanlığı merhametle buluşturacak bir kıvılcım olursa kendimizi bahtiyar hissedeceğiz.