Sergen Yalçın doktrini
“Sezon başında gelseydi, bu takım şampiyonluğa oynardı.” Artık sadece taraftarlar değil, spor yorumcuları da bu kanaatte. Peki futbolculuğunda ele avuca sığmayan o asi çocuğu teknik adam olarak farkı kılan neydi? Mehmet Arslan, Beşiktaş’taki Sergen Yalçın etkisini yazdı.
Sergen Yalçın ile birlikte Beşiktaş ligde fark yaratmaya, oynadığı futbolla keyif vermeye başladı. yalçın’ın futbol hamleleri öylesine beğenildi ki “Ah keşke” ifadelerini siyah beyazlı taraftarlar seslendirmeye başladı.

KALIPLARI YERLE BİR ETTİ
“Yalçın sezon başında gelseydi, takım şampiyonluğa oynardı.” Bu yorumu yapanlar sadece taraftarlar değil, spor yorumcuları da aynı kanaatte.
Yalçın’ı farklı kılan neydi?
Ne yapmıştı da “Güzel oynayan beşiktaş” ortaya çıkmıştı. Bu soruların yanıtını aradık. Gelin hep birlikte Beşiktaş’ın güzel oyununa ve o sihirli sol ayağın teknik adamlık doktrinine bir göz atalım.
Çalışmakla elde edilecek bir yetenek değildi onunki. 14 yaşında, sol ayaklı ve kepçe kulaklı bir oyuncu daha o yaşlarda tribünlerde bir hayran kitlesi yaratıyordu.
17 yaşında Beşiktaş A takımında oynamaya başlamıştı. Yetenekliydi. Yıldız adayıydı. Ve yöneticiler onu koruma altına almak ve disipline etmek istiyorlardı. Çünkü ele avuca sığmaz asi bir yanı vardı, kalıpları yerle bir ediyordu. O yıllarda kamplarda oyuncular iki kişilik odalarda kalırdı. Takımın ağabeyi Gökhan keskin’in yanına verdiler Sergen yalçın’ı, kendisine göz kulak olsun diye.
‘Sergen’le biz de altılı oynuyorduk’
O günleri Gökhan Keskin şöyle anlatıyor:
“Bu çocuğa dikkat et” dediler, “Çok at yarışı oynuyor.” Ben de “Merak etmeyin göz kulak olurum” dedim. Aradan birkaç hafta geçti bir baktım ben ve 5-6 arkadaşım Sergen ile birlikte at yarışı kuponu dolduruyorduk.
İDMANDAN VELİFENDİ'YE
O sihirli sol ayak, Kilyos’tan antrenman tesislerinin bulunduğu Fulya’ya otobüs ile gidip geliyordu. Ama fırsatını bulduğunda Veliefendi’de at yarışlarında alıyordu soluğu. Sahaya çıktığında ise döktürüyordu. Beşiktaş’ın kazandığı 2 lig, 2 Cumhurbaşkanlığı ve 1 Türkiye Kupası maçında imzası vardı. Hem de kocaman.
“Çok geziyorsun” diyenlere de cevabı yapıştırıyordu:
Ben içki içmem, sigaram da yok. Arkadaşlarımla takılıyorum. Ne var bunda?
Fulya’da antrenman tesislerinin dibinde bir ev aldı. Buna rağmen antrenmanlara geç kaldığı da oldu. Sevmiyordu yasakları. Hiçbir zaman evinden idmana, idmandan evine giden bir yapısı olmadı. O futbolun sıra dışı asi çocuğuydu.