Sandığın gibi 'Yeni Türkiye, eski Türkiye'nin devamı' değil Orhan Pamuk

Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki davanın ilk duruşmasına tutuksuz sanık Murat Belge ile avukatları katıldı. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın avukatının da hazır bulunduğu duruşmayı yazar Orhan Pamuk da izledi.

HAKARET SUÇLAMASI ÇIKMAZ

Kimlik tespitinin ardından savunmasını yapan Belge suçlamaya konu yazının kendisine ait olduğunu belirterek, Tarafımca yazılmıştır. Yazıyı dava konusu olduktan sonra tekrar okudum. Bahsi geçen yazı seçim süreci ve sonrası geçen analiz yazısıdır. Yazımdaki analizin doğru ya da yanlış olduğu tartışılabilir ancak hakaret suçlaması çıkmaz. Suçlamayı kabul etmem dedi.

CEZALANDIRILMASINI İSTİYORUZ

Belge'nin avukatı Bahri Bayram Belen ise Türk Ceza Kanunu'nun 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunun Anayasa'ya aykırı olduğunu düşündüklerini söyleyerek, Anayasa'nın 152. maddesi uyarınca mahkemenin öncelikle bu hususta değerlendirme yapmasını ve kanun iptali için dosyanın Anayasa Mahkemesi'ne gönderilmesini talep ederiz diye konuştu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın avukatı ise sanıktan şikayetçi olduklarını ifade ederek, Davaya katılma tabelimiz vardır. Sanığın cezalandırılmasını istiyoruz. Özellikle yazının son bölümünde müvekkilimiz açıkça itham edilmektedir dedi.

Mahkeme suçtan zarar görme ihtimaline karşı müşteki Reecep Tayyip Erdoğan'ın davaya katılma talebini kabul ederken duruşma dosyadaki eksikliklerin giderilmesi için ertelendi.

ADETİM DEĞİLDİR KİMSEYE HAKARET ETMEM. ŞİMDİYE KADAR HAYATIMDA HİÇ ÖYLE BİR ŞEY YAPMADIM.

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan yargılandığı duruşma sonrası açıklama yapan Murat Belge, Valla benim adetim değildir kimseye hakaret etmem. Şimdiye kadar hayatımda hiç öyle bir şey yapmadım. 40-50 yıldır yazarım. İlk defa birisine hakaret ettiğime dair bir iddiayla karşılaşıyorum. Yazının neresinde ne söyleyerek hakaret ettiğim belli değil. Soruyorlar diyorum Türkiye'nin en kalabalık kulüplerinden birisine üye oldum. Tayyip Erdoğan'a hakaret edenler kulübü. 2 bin kişi kadar olmuşuz. Bu kadar kişinin kendisine hakaret ettiğini düşünen bir kişi 'Bu kadar adam niye başkasına değil de bana hakeret ediyor' diye bir 10 dakika düşünse diye düşünüyorum. Ama zaten Cumhurbaşkanı ile düşüncelerimizin uymadığı belli dedi.

BİNLERCE CUMHURBAŞKANINA HAKARET VAKASI OLDUĞUNU BİLİYORUZ

Murat Belge'nin arkadaşı olduğunu ve kendisine destek vermek amacıyla duruşmaya katıldığını belirten Orhan Pamuk, Yazılarını neredeyse 50 yıldır okuyorum. Ondan çok şey öğrendim, burada altını çizmek isterim. Yazılarının üslubü hiç bir zaman kalp kırıcı, saldırgan olmamıştır. Kendine özgü, çok nazik ama öğretici, hataları gösteren bir üslubu vardır. Bunun gibi daha binlerce Cumhurbaşkanına hakaret vakası olduğunu biliyoruz. Aslında bunlar özgür düşünceyi, hükumetin eleştirilmesini, seçim taktiklerini, manevra kabiliyetini eleştirenleri susturmak, korkutmak, yıldırmak, mahkeme kapılarında süründürmek, kafanı hükumeti eleştirmekten çok davanın ayrıntılarıyla meşgul etmek diye konuştu.

SİNDİRMEK İÇİN AÇILAN BİR DAVA

Yazar Pamuk konuşmasında devamla, Başkalarına örnek olsun diye sindirmek için açılan bir dava olarak görüyorum. Türkiye gibi bir ülkenin Cumhurbaşkanı her eleştiri yazısından kalbi kırılıp mahkemeye gidip 'Canım yandı, tazminat istiyorum' demesinin de hukuka aykırı olduğunu düşünüyorum. Ceza kanunundaki Cumhurbaşkanlığına hakaret maddesi Cumhurbaşkanının tarafsız olduğu, partiler üstü davrandığı, Anayasal kurumlar arasında uyum sağlamak için uğraştığı bir ortam için hazırlanmış. Siz eleştiriyorsunuz, seçim için, oy kazanmak için sert sözler söylüyorsunuz, e sizin karşınızdaki de seçim ortamı olduğu için belki bir şey söylüyor. Siz söyleyeceksiniz, o cevap verince hakaret oldu Cumhurbaşkanlığına. Bu, hiçbir insani, ahlaki, hukuki bir kıstasla da bağdaşmaz. 40 yıldır yazarlık yapıyorum. Mahkeme kapılarına gelmekten, arkadaşlarımı savunmaktan, kendi davalarımdan bıktık. Yeni bir Türkiye deniyor. İşte yeni Türkiye, eski Türkiye'nin devamı. Mahkeme kapılarında yazarlar dedi.

İDDİANAMEDEN

Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan iddianamede, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın avukatı aracılığıyla 12 Eylül 2015 tarihli Taraf Gazetesi'nde Murat Belge imzasıyla yayınlanan Vermezsen 400'ü başlıklı yazı ile kendisine hakarette bulunulduğu gerekçesiyle şikayetçi olduğu belirtildi. Bu kapsamda soruşturma başlatıldığı belirtilen iddianamede, söz konusu yazıya da yer verilererek, Murat Belge'nin Cumhurbaşkanına hakaret suçundan 1 yıldan 4 yıla kadar hapisle cezalandırılması talep edildi.

ERDOĞAN NE DEMİŞTİ?

MURAT BELGE NE YAZDI?

Vermezsen 400’ü…

Herkes soruyor: “Ne oldu da buraya geldik?” “‘Barış’ derken, ‘Çözüm süreci’ derken, buraya neden ve nasıl geldik?”

Soruya cevap verenlerden biri de Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan’dı. “Bir partiye 400 milletvekili verilmedi, onun için böyle oldu” dedi Tayyip Erdoğan.

Türkiye toplumunda, öteden beri, söylenmesi soyut kaçacak bir sorun vardır: nedensellik sorunu. Bir şeyin “neden”i olarak öne sürülen olgu, “neden” falan olmayacak bir nesnedir. Bu, en üst düzeyden başlar. Örneğin, “Bir Türk dünyaya bedeldir”! Neden? Cevabı zaten önermenin içinde: “Türk olduğu için”! Peki, sizce bu bir “neden” mi? Böyle bir “nedensellik” olabilir mi?

Şimdi, tırmanan bu kanlı olaylar ve bir açıklama: “çünkü 400 milletvekili vermediler”! Nasıl bir bağlantı olabilir bu iki olgu arasında?

Kürt silâhlı hareketini yürüten kurul 7 Haziran’dan önce bir toplantı yaptı; “Seçmen bir partiye 400 milletvekili vermezse saldırıya geçelim” diye karar mı verdi?

Tabii böyle bir şey demiyor, Tayyip Erdoğan; “Benim partim 400 milletvekiliyle Meclis’e girse ve benim istediğim anayasa değişikliklerini yapsa, yani bana istediğim sınırsız yetkileri verse, ben bunlara meydan vermezdim” demek istiyor. Peki, öyle olsaydı, PKK saldırıya geçmez miydi? “Adam istediği yetkileri aldı; bizim iş yaş. Burayı terk edelim, And Dağları’na çıkalım” mı diyeceklerdi?

Ya da, tersinden bakalım: işte TSK, işte polis, işte vali, işte kanun, nizam! 400 milletvekili olmayınca bunlar da çalışmaz, işlemez hale mi geliyor? 400 milletvekili olmayınca Tayyip Erdoğan bu işi bitirmek için gerekli “emirler”i veremiyor mu?

Yani, neresinden baksak, “açıklama”, açıklamaya teşebbüs ettiği fenomeni açıklamıyor. Yani, Türkiye’de epey alışık olduğumuz üzere, gene bir “nedensellik” kusuru var.

Öyle mi?

Yoksa, bakmadığımız bir açı kalmış olabilir mi?

Olabilir. “Asıl” açıdan bakmadık henüz.

“400 milletvekili vermediler. Anayasayı istediğim gibi değiştiremiyorum. Bunun bir nedeni de bu heriflerin yüzde 10 baraj üstüne çıkıp bana bedavadan gelecek milletvekilliklerini kendileri almaları.”

Bu düşüncelerin zaten öyle gizli kapaklı bir yanı yok. Tayyip Erdoğan da zaten üç aşağı beş yukarı bunları kendi ağzıyla söylüyor.

Ama bu da iki ayda oluşan kan gölünü açıklamaya yetmiyor.

Bir adım daha ileri götürmemiz gerekiyor, yukarıdaki değerlendirme zincirini: “Madem böyle oldu, yapılacak tek iş hükümet kurulamaz bir ortam yaratıp seçimleri yenilemek. HDP’yi yeniden yüzde 10’un altına indirmek ve anayasayı değiştirecek kadar olmasa da tek başımıza hükümet kuracak sayıda milletvekili çıkarmak.”

Beğenirsiniz, beğenmezsiniz, ama bunun bir mantığı var. Var da, koşullar değişmeden, çerçeve değişmeden, nasıl olacak bu? HDP’ye oy verenler, niçin beş altı ay sonra bundan vazgeçip oylarını AKP’ye versinler?

Onlara bunu yaptırtacak bir ortamın biçimlenmesi gerekiyor. Bu da, şu şimdi gördüğünüz çatışma ortamında olabilir. PKK’nın ayağına basarsan, o zaten belirli nedenlerle dünden razı ve hazır, saldırıya geçer. HDP’yi de onların kucağına doğru itelersin. Fiilen itemesen de seçmenin gözünde öyle görünmelerini sağlarsın. “Onlar yapıyor” dersin. Oylar geri gelir.

Evet, bu açıdan, bu çerçevede bakınca, “nedensellik” yerli yerine oturuyor. Bütün o “çözüm süreci” vb. edebiyata rağmen, böyle bir senaryo Tayyip Erdoğan’ın Kürt sorununa bakışının genel çizgileriyle de çelişmiyor.

Bunun böyle olduğunu görmeyen de kalmadı sanıyorum. En başta Tayyip Erdoğan’ın yanında kenetlenenler, hepsi bunu görüyor.

“400 milletvekili vermediler, ondan oldu” sözü de ağızdan kaçmış bir söz değil; o da “Siz vermezseniz ben de böyle yaparım” anlamıyla, stratejinin gerekli bir parçası.