"Öğretmenlerimiz hayvanlar olmalı"

Sümer Ezgü, Posta Gazetesi'nden Alev Gürsoy'a verdiği röportajda samimi itiraflarda bulundu. Başarılı şarkıcı, "Öğretmenlerimiz ve yaşam koçlarımız hayvanlar olmalı."açıklamasıyla dikkat çekti.

SuperHaber Mobil
HABERİN DOĞRUSU CEBİNİZDE!

Son dakika gelişmelerini, özel haberleri anlık bildirimle ilk siz öğrenin.

SuperHaber Mobil Uygulaması
"Öğretmenlerimiz hayvanlar olmalı"

Ünlü sanatçı Sümer Ezgü, Posta'dan Alev Gürsoy'a verdiği röportajda çarpıcı açıklamalarda bulundu. Ezgü, "Öğretmenlerimiz ve yaşam koçlarımız hayvanlar olmalı." sözleriyle ilginç bir açıklamada bulundu.

İşte o röportajdan satır başları:

Siz de İstanbul’dan başını alıp giden ünlüler kervanına katıldınız.

İstanbul’da yaşam verimim düştü. Günlerin hep yollarda patinaj yaparak geçtiğini gördüm. “Denize giriyor muyum, bisiklete biniyor muyum, pikniğe gitmiş miyim, sinemaya gitmiş miyim?” diye sorguladım. Ve bunlar hep eksikti. Antalya’ya yerleşme kararı aldık. Sevgili Kadir Dursun o zaman Fazıl Say’ın menajeriydi, “Müziği mi bıraktın?” dedi. Ben de, “Hayır, aksine enerjiyi burada buluyorum” cevabını verdim.

Antalya’da daha mı üretken hissediyorsunuz?

Kesinlikle. Sadece Etiler ve Levent’te izlediğimiz o magazinel yaşamın dışında, hayatta başka şeyler de var.

Sizin gibi sanata yıllarını vermiş bir çok isim gündemden uzak duruyor. Kendi tercihiniz mi? Yoksa koşullar sizi biraz küstürdü mü sanat dünyasına?

Her şeyden önce bu ülkeye borcumuz var. Kaldı ki Antalya’ya gittikten sonra iki yıl içinde üç albüm yaptım. Bir tanesi çocuklar için yaptığım albümdü. Oğlum o zaman dokuz yaşındaydı, hep yabancı müzik dinliyordu.

Çocukların hayatında türkülerin de olması gerektiğini düşündüm. Bir grup kurduk. ‘Sümer Ezgü ve Süper Çocuklar’ adıyla bir albüm yaptık. Rock alt yapısıyla ama bağlama da var içinde. Ardından türküleri elektronik müzikle birleştirdim. ‘Elektronik Türkü House’ adını verdim ona da. En sonunda da ‘Hakiki Ankara Havaları’ diye bir albüm çıkardım.

Ekranlarda çok göremiyoruz sizi...

Hemen müjdeyi vereyim o zaman. Mart’ta TRT Müzik’te program yapmaya başlıyorum. Belki vitrinde çok fazla türkü göremiyor olabiliriz. Ama müziğin yaşadığını nereden anlarsınız? Düğünlerde, türkülerin çalındığı yerlerde... Dans müziği dinleyenler türküler çıkınca ısınırlar. Çünkü bu bizim dokumuzda var. Topraktaki ağacın kökü gibi. O kurumadığı sürece bize bir şey olmaz.

KENDİ KÜLTÜRÜNÜN MELODİSİNİ BİLMEYEN MÜZİSYENLER VAR

Gençlerin türkülere ilgisini nasıl buluyorsunuz?

İlgi var ama vitrinde değil. Antalya’da Sümer Ezgü Sanat Akademisi’ni açtım. Piyano öğrencimiz kadar bağlama öğrencimiz var. Gençler ilgi gösteriyor ama ders verecek hoca yok! Batı eğitimi almış müzisyen arkadaşlarımız ne yazık ki kendi melodilerini, ritimlerini bilmiyor. Gördükleri eğitimi veriyorlar.

İstanbul’da yaşadığım dönemde Etiler’de bir bar programı yapıyordum. İki genç kızın konuşmasına kulak misafiri oldum: “Çok eğleniyorum ama neden eğlendiğimi bilemiyorum” diyorlardı. Çünkü Etiler’deki mekanlarda hep pop, fantezi, arabesk müzikler yapılıyor.

Son dönemde baktığımızda sanatta da bir kutuplaşma var gibi. Siz ne düşünüyorsunuz?

Sanatın siyasi duruşu olmaz, olmamalı da. Sandığa gider, oyumuzu atarız. Ama rengimizi belli edersek bizi sevenlere haksızlık etmiş oluruz. Sanat bir ışıktır ve daima ışıldamak zorundadır. Sanatçı da o ışığı veren kişidir. Sanatçılar hep “Barış” der. Birilerinin yaşama hep güzel bir alternatif ve umut sunması gerekir. Bu sanattır, yok edemezsiniz.

Sanatın ilkeleri nelerdir?

Ne olabilir ki? Birbirimize vurmayalım. Birbirimizi öldürmeyelim. Farklı görüşten de olsak birbirimizi saygıyla dinleyelim. Sanatçı, sanatıyla, söylemleriyle birleştirmelidir herkesi. Birlikte halay çekelim, birlikte oynayalım. Coşkularımız bir olsun. Güzel bir türkü vardır: Bir dağ ne kadar yüce olsa/Dağ kenarı yol olur/Buna bayram günü derler/Dostla düşman bir olur. Bu bayram ortamına ancak sanat ve müzik ortamı ile ulaşılır.

SANATÇI KÖTÜLÜĞE MUHALİFTİR

Sanatçı muhalif midir?

Sanatçı kötülüğe muhaliftir, siyasete değil.

Bu ülkede yaşamaktan mutlu musunuz?

Ben bu topraklarda doğdum, büyüdüm ve burada mutluyum. Yurt dışına yerleşen çok arkadaşım var. Bu ülkeye hasretler. Havasını, suyunu, kültürünü, her şeyini özlüyorlar. Ben ülkeme gönülden aşığım. Bir yere gitmem.

Sizi en çok mutsuz eden şey nedir?

İnsanların birbirini kırması, kavga etmesi, birbirini sevmemesi... Ya, ölüm var ölüm! Bugün bizim öğretmenlerimiz, yaşam koçlarımız kim olmalı biliyor musunuz? Hayvanlar. Çünkü onlar birbirlerini o kadar şefkatli ve o kadar güzel seviyorlar ki. Dostlukları o kadar büyüleyici ki! Kedi ve köpek bile birbirine sarılırken biz insanlar niye bunu beceremiyoruz? Becermeliyiz!