Stanley Kubrick ve onun yumuşak karnı.
Son derece titiz ve mükemmeliyetçi Stanley Kubrick, “2001: A Space Odyssey”, “Clockwork Orange” ya da “The Shining” gibi filmlerin arkasındaki insan. Özel hayatında insanlardan ve toplumdan uzak kalmayı tercih etse de bu efsanevi yönetmenin yumuşak bir karnı var. Hayvanlara tabiri caiz ise aşık. Hayatının bir noktasında evinde 16 kedi beslediği biliniyor. Sadece bu kadar mı? Kubrick ayrıca 7 golden retriever cinsi köpek ve 4 de eşek sahibi.
Leonardo Da Vinci ve uyku düzeni.
Da Vinci bir ressam, mühendis, yazar, heykeltıraş, mucit, mimar, insan anatomisi araştırmacısı, hayvansever ve belki de gelmiş geçmiş en ünlü vejetaryendi. Görünüşe göre kendisinin yapamadığı herhangi bir şey yoktu. Ancak tek bir şey vardı, o da uyku! Da Vinci kesinlikle uykuya düşkün biri değildi, uyumayı sevmezdi, dikkatli bir şekilde araştırmalar yapıp hakkında bilgi edindikten sonra polifazik (Çok fazlı) uyku döngüsünü uygulamaya başladı. Bir başka deyişle Da Vinci’nin uykusu 24 saate yayılan kısa süreli kestirmelerden oluşuyordu. Bu kadar işi yapabilmek başka türlü mümkün olmasa gerek.
Polifazik Uyku: Blok olarak 7-8 saatlik uyku yerine 20-30 dakika süren 8-10 seans (toplamda 2-5 saat) uyumayı öngören uyku tekniğidir. İnsanoğlunun ilk çağlarda bu şekilde uyuyarak uzun süreli uykularda karşılaşabileceği tehlikelerden kendini koruduğuna yönelik görüşler de mevcuttur.
Wolfgang Amadeus Mozart ve onun mizah anlayışı.
Mozart, klasik müziğin sesi ve dahi yüzü. Dramatik bestesi Lacrimosa’dan eğlenceli operası “Sihirli Flüt”e kadar Mozart müzik tarihi kitaplarının her sayfasında kendisine yer bulmayı başarmış biridir. Bütün bunlara karşın genellikle görmezden gelinen bir yönü vardır Mozart’ın. Mozart ciddi anlamda osuruk şakalarına bayılırdı! Bayılırdı demek biraz hafif kalır, osuruk şakalarının müptelasıydı kendisi. Öyle ki “Leck mich im Arsch” isminde, 6 sesin çalınmasını gerektiren bir beste dahi yapmıştı. Ne anlama mı geliyor bu söz? “Ardımı yala” anlamına geliyor. Kısacası “Mozart klasik müziğe kıçını koymuş” desek yeridir.
Salvador Dali ve eşi.
Bir yerlerde sürrealizm dendiğinde akla ilk olarak Dali ismi ve onun kendine has bıyıkları gelir. Dali’nin yaşamı da tıpkı resimleri gibi sürreal ve eksantrik idi, ancak arabasını karnabahar ile doldurup gezintiye çıkması ve Paris sokaklarında evcil karınca yiyeni ile birlikte dolaşmasının da ötesinde bir acayiplik vardı onun hayatında. Dali ilham perisi ile evlenmiş ve Gala isimli ilham perisini ölene dek sevmiş ve ona bir tanrıça gibi davranmıştır. Ona bir şato satın almış ve onu sadece yazı yazmak istediği zamanlarda ziyaret etmiştir. Yani Dali ilham perisinin gelmesini beklememiş, onunla evlenip ihtiyacı olduğunda onun yanına gitmiştir. Bir sanatçının hayatında daha sürreal ne olabilir?
Leo Tolstoy ve ayakkabıları.
Rus Edebiyatının dev isimlerinden Lev Tolstoy sadece tarihi olarak önem arz eden kitaplar yazmakla kalmamış, kendisi de henüz hayattayken tarihi bir figür haline gelmiştir. Toplumun üst tabakasından gelmiş olmasına karşın, Tolstoy yaşadığı toplumun ahlak değerlerini sorgulamaya başlamış ve kendi yolunu çizmiştir. Vejetaryen olmuş, sıkı sıkıya bağlı kaldığı günlük bir rutin benimsemiş ve zengin insanların görünüşünü eleştirir olmuştur. Bu sebeple kendisini yoksul gibi gösteren, her ne kadar pek beceremese de bizzat kendisinin yaptığı kıyafetler ve ayakkabılar giymeye başlamıştır.
Edvard Grieg ve şanslı kurbağası.
Norveçli besteci Edvard Grieg “In The Hall Of The Mountain King” veya her gün rahatlatıcı videoların arka fonunda duymaya alışık olduğumuz “Morning” isimli ünlü parçaların bestecisi. Bir insanın böylesine yetenekli olabilmesi için gerçekten şanslı olması gerekir veya Grieg’in düşüncesine göre şanslı bir kurbağaya sahip olması! Grieg çalışırken dolaşırken, beste yaparken veya çalarken daima ceketinin cebinde şanslı olduğuna inandığı bir kurbağa heykelciği taşırdı. Sahneye çıkmadan önceleri de mutlaka kurbağasını çıkarıp uğur getirsin diye ovalardı, bu kadar başarılı olmasına bakarsak işe yaramış gibi.
Erik Satie ve tuhaflıkları.
Önde gelen Fransız bestecilerinden Erik Satie tuhaf bir insandı. Sadece tuhaf değil, aynı zamanda benzeri olmayan bir şekilde acayipti. Mesela kendisi sadece beyaz olan şeyleri yerdi, örneğin yumurta, şeker, tuz, toz haline getirilmiş kemik, Hindistan cevizi, pirinç ve benzeri gıdalar. Her sabah saat 7.18’de kalkar ve tam saat 12.11’de öğle yemeği yerdi. Ardından 7.16’da akşam yemeğini yer ve saat 10.37 oldu mu yatağa giderdi. Satie aynı zamanda bir istifçiydi, ancak özel bir istifçiydi o şemsiyeleri çok severdi, evinde 100’den fazla şemsiye vardı. Son olarak Erik Satie özel bir dine inanırdı… Kendi kurmuş olduğu bir din.
Michalengelo ve hijyen anlayışı.
Vatikan’da bulunan Sistine Şapeli semavi bir yer olabilir, ancak onun yaratıcısı Batı sanatının en önemli isimlerinden biri olan Michalengelo için pek öyle biri demek doğru olmaz. Bunun belki de en önemli sebebi onun hijyen anlayışıydı. Michalengelo günlük kıyafetleri ve ayakkabılarıyla uyurdu, hatta bunları günlerce üzerinden hiç çıkarmazdı. Yıkanmaktan özenle kaçınır bunun sağlık için zararlı olduğunu düşünürdü. Belki de haklıydı, çünkü kendisi 89 yaşına kadar yaşadı.
Honore De Balzac ve onun 50 fincan kahvesi.
Meşhur Fransız romancı, oyun yazarı ve İnsanlık Komedyası, Goriot Baba ve Vadideki Zambak gibi eserlerin yazarı Balzac bir keresinde: “kahve olmadan biri yazı yazamaz, hatta yaşayamaz bile” demiştir. Balzac bu söylediklerine gerçekten inanmaktadır, çünkü yaşam iksiri olarak gördüğü kahvesinden bir yudum almadan bir dakika bile dayanamamaktadır. Tahmini olarak Balzac günde 50 fincan kahve içmektedir. Peki bu kadar kahve içen biri nasıl uyuyabilir ki? Diye düşünüyor olabilirsiniz, Balzac’ın uyumayı sevdiğini kim söylüyor? Kendisi gecenin 1’inde kalkıp yazmaya başlayan biri. Böyle bir hayata uzun süre dayanamadı elbette kendisi 51 yaşında hayata veda etti.
Igor Stravinsky ve onun amuda kalkma sevdası.
Bir bardak portakal suyunu baş aşağı çevirirseniz ne olur? Portakal suyu dökülür elbette. Ünlü Rus besteci Igor Stravinsky yaratıcı gücünün akması için aynı tekniği kullanırdı. Her sabah 10-15 dakika boyunca amuda kalkar ve öylece beklerdi. Bunu yapmasının amacı zihninin temizlenmesi ve yeni şeyler yazabilmek için yer açılmasıydı. Eskiler akıp gidiyor yani…
Albert Camus ve hayvanat bahçesi.
20. yüzyıl Fransız büyüsünün simgelerinden olan Albert Camus sigara içmeyi karizmatik gösteren ve Sigara isimli bir kedisi olan seçkin bir entelektüelden fazlasıydı. Nobel ödüllü bir yazar, filozof, politik aktivist, gazeteci, tutkulu bir futbol sever ve gerçekten çok büyük bir hayvan aşığıydı. New York’a gittiğinde mutlaka Central Park Hayvanat Bahçesine uğrardı. Bir kere veya iki kere değil, en az 20 kere ziyaret ederdi.
Frida Kahlo ve evcil hayvanları.
Sıra dışı Meksikalı sanatçı Frida Kahlo yaşamı boyunca değişik sağlık sorunları yaşadı, ancak hayatı boyunca asla sıradan bir ölümlü olmadı. Onu özel kılan şey hayvanlara karşı duyduğu inanılmaz sevgiydi. Kahlo’nun çok sayıda evcil hayvanı vardı ve çoğu bir ormana veya sürreal bir resme ait gibi görünürdü. Köpekleri, maymunları, papağanları, tavukları ve serçeleri vardı. Hatta Granizo isimli bir karacası ve Gertrudis Caca Blanca isimli bir kartalı vardı. Kabaca çevirirsek Gertrude’un Beyaz Kakası… Dedik ya sıra dışı biri Frida Kahlo.
Virginia Woolf, Friedrich Nietzsche ve ayakta çalışmayı gerektiren masaları.
Her ne kadar bu iki ismin pek ortak noktası yokmuş gibi görünse de İngiliz modernist Virginia Woolf ve rahatsız edici Alman filozof Friedrich Nietzsche herhangi bir ofiste çalışabilirlerdi yeter ki içinde ayakta çalışmaya imkan veren bir masa olsun. Her ikisi de ayakta yazmayı severdi, anlamlı bir şeyler üretmenin yolunun buradan geçtiğine inanırlardı. Bu iki ismin yanında daha sağlıklı olduğu düşünülen ayakta çalışmaya imkan veren masaları (Standing Desk) Ernest Hemingway, Winston Churchill ve Charles Dickens gibi isimler de kullanıyormuş.
Franz Schubert ve gözlükleri.
Seçkin ve hassas Franz Schubert en çok Ave Maria isimli eseriyle tanınır. Ancak Schubert’in gözleri iyi değildir ve gözlük takması gereklidir. Öyle ki Schubert gözlüklerini bir görev aşkıyla takar, yatarken dahi gözünden çıkarmaz.
Ludwig Van Beethoven ve 60 kahve çekirdeği.
Avrupa Birliği’nin marşı da olan eşsiz 9. Senfoni’nin bestecisi Beethoven’ın işitme problemleri olduğunu biliyoruz, ancak bu durum onun müzik tarihinde sadece buz dağının görünen kısmı. Beethoven katı bir disipline sahipti, her sabah mükemmel bir kahve ile güne başlamak için kendi elleriyle tam 60 adet kahve çekirdeği seçerdi. Ayrıca çok fazla müzik notası yazmasının ardından yaratıcı kaslarını harekete geçirmek için kafasından aşağı buz gibi soğuk su dökerdi. İşe yaramış galiba.
Georgia O’Keeffe ve otomobili.
Amerikan modernizminin anası Georgia O’Keeffe özel ihtiyaçları olan bir sanatçıydı. Verimli olabilmesi ve başkaları tarafından rahatsız edilmeden istediklerini çizebilmesi için stüdyosunda çalışırdı. Ancak onun stüdyosu mobil bir stüdyoydu. Ayrıca O’Keeffe stüdyosunun arka koltuğuna oturup etrafta dolaşabilirdi, çünkü onun stüdyosu bir Model-A Ford idi. Evet, Georgia O’Keeffe resim yapmak için otomobilini kullanırdı.
Kurt Cobain ve saçları.
Nirvana’nın solisti kesinlikle genç bir ruh gibi kokuyordu (Smells lik teen spirit) ve bu genç ruh da Kool-Aid (bizdeki oralet gibi bir şey, toz içecek) gibi kokuyordu. En azından belli bir süre boyunca, Kurt saçlarını kırmızıya boyadığında. Saçlarını Kool-Aid ile boyamayı seçmişti. Ancak saçlarının zarar görmemesi için Kurt saç bakımını da ihmal etmezdi ve saçlarını şampuanla değil doğal sabunla yıkardı.
Andy Warhol ve perukları.
Pop art’ın yüzü Andy Warhol’ü kalabalıkların içinde bulmak son derece kolay. Çünkü Andy görünüşüne gerçekten dikkat eden şık biriydi ve daha da önemlisi ikonik bir saç şekline sahipti… ki aslında bu saç bir peruktu. Saçlardan ve tuhaf alışkanlıklardan bahsediyorsanız Andy Warhol’ü listenin başına yazmanız gerekir, çünkü Warhol sıra dışı bir huya sahipti, peruk toplardı. 40’tan fazla peruğu olan bir koleksiyonerdi.
Glenn Gould ve hastalık hastası yapısı.
Klasik müziğin büyük isimlerinden Kanadalı piyanist Glenn Gould sadece virtüöz yetenekleriyle değil, benzersiz çalma stiliyle de ünlüydü. Aynı zamanda çok tuhaf bir karaktere sahipti, aşırı derecede hastalık hastasıydı. Hava sıcaklığı ne olursa olsun, mikrop kapıp hastalanmaktan korktuğu için daima kaban giyer ve eldiven takardı. Performans sergileyeceği zaman, mekan neresi olursa olsun daima kendi sandalyesini yanında getirirdi.
Pablo Picasso ve tabancası.
İlk olarak çoğu insan Pablo Picasso isminin, onun gerçek isminin kısaltması olduğunu bilmez. Picasso’nun tam ismi: Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso’dur. İsmi ne olursa olsun gittiği her yerde izlerini bırakmış, sanatı sonsuza dek değiştirmiş, eleştirmenlerin sözlerinden asla gocunmamış ve Nazi gizli polisi Gestapo ile karşı karşıya geldiğinde asla korkmamıştır. Gündelik yaşamında da böyledir Picasso çünkü nereye giderse gitsin yanında tabancası vardır, kimse bu çılgın İspanyol’a bulaşmaya cesaret edemez.