Nilsen'in çocukluğu gayet sessiz ve şiddetten uzak, hatta hayvanlara bile zulum edenlerden nefret eden, utangaçtı.
Diğer seri katillerin çocukluk yıllarında yaşadıklarının aksine o normal, olağan ve hatta pozitif bir çocukluk geçirmişti. Yetişkin biri haline geldiğinde de bu durum pek değişmedi, sosyal sorumluluk projelerine katılıyor, iyi bir insan olmaya çabalıyordu.
Peki ne oldu da böylesine bir kırılım yaşadı?
Seri katil profilleriyle çelişen bu özelliklerinin yanında 'ölü olmaya' dair farklı bir ilgisi olduğu herkes tarafından biliniyordu. Hem kendisini ölü gibi düşünerek tatmin olması hem de bazı sevgililerinden ölü taklidi yapmalarını istemesi onda bir şeylerin yanlış gittiğini düşündürüyordu.
İşte, Nilsen'i 1978-1983 yıllarında 12 kişiyi katleden bir İngiliz olarak anmamız bu eğilimleriyle ilgili...
Ve ilginçtir, onu özel yapan özelliği kurbanlarını “insancıl” sayılabilecek yöntemlerle öldürmesiydi. Öldürmenin insancası olur mu demeyin, oluyormuş.
Hatta lakabı bile vardı: ‘The Kindly Killer’ (Nazik, kibar katil)
Kan akıtmıyor ve bir iple boğarak işini hallediyordu Nilsen.
İşe yaramadığı ve kurbanın ölmediği bir durum varsa onları suya sokup boğulana dek bekliyordu.
Fakat onun böylesine cani işler yapmasına rağmen 'nazik katil' lakabı almasının sebebi öldürme yöntemleri değildi.
Kişiliği ve genel olarak tavırlarındaki detaylar bu yakıştırmayı almasını sağlamıştı. Çocukluğundan bu yana son derece kibar, iş ve eğitim hayatında zeki biri olan Nilsen’i tanıyanlar onun bir seri katil olacağına ya da ciddi kişilik bozukluklarına sahip olduğuna ihtimal bile vermiyorlardı.
Birkaç başarısız denemenin ardından ilişkiler için uygun biri olmadığını kabullenen bir homoseksüeldi, bu detay onun işlediği suçların biçimini etkiliyordu.
Herkesin peşinde olduğu sıradan, hiçbir duygunun karışmadığı cinselliği anlamsız buluyordu. Anlattıklarına bakılırsa o gerçek sevgiyi arıyordu ama bulamamıştı.
Bu arayışı onu farklı yollara sürükledi. Nilsen bir gece bara gider....
Genç bir adamla tanışıp sohbet koyulaştığında onları evine, daha sakin bir ortamda bir şeyler içmeye davet eder.
Maktullerini öldürüyor, sonra iç çamaşırlarına dek soyduktan sonra vücutlarını pudralıyordu. Kurbanlarını salona alıyor, koltuğuna oturtuyordu. Bu ne anlama geliyordu?
Bu evde, onunla gelen konuklar artık oturdukları yerde kalıyor ve onu terk etmemiş oluyordu...
Birlikte geçirdiği o kısa zaman dilimleri, Nilsen'in dünyasındaki garip arayış için başarılı birer ilişkiydi!
Birkaç günün ardından çürüyen cesetleri parçalara ayırıp topluca yakıyordu.
Bazen daha acımasız olduğunu da anlatıyordu, vücut parçalarını tuvalete boşaltıp üzerilerine sifonu çekiyordu. Bir yanda sevgi dolu ilişkiyi ararken diğer yanda acımasızlığıyla karşısında olduğu dünyaya katkıda bulunuyordu.
Bunlar onun itirafları sonucunda öğrendiklerimiz.
Nilsen yakalandığında 25 yıl hapisle yargılansa da bu ceza sonradan gelen tepkilerle müebbet hapse çevrilmek zorunda kalındı.
O da diğer caniler gibi acımasız bir katildi ama bu sıra dışı kişiliğiyle hatırlamaya devam edilecek.