Şevket Apuhan yazdı: “Erdoğan eski sorunları birer birer çözüyor ve bunların hepsi İsrail'i işaret ediyor”

Ortadoğu'da kartlar yeniden dağıtılıyor. Suriye'de yeni bir dönem başladı, Irak'ta dengeler değişiyor, İran üzerinde baskı devam ediyor. İsrail ise Gazze'den Lübnan'a, Suriye'den Doğu Akdeniz'e kadar uzanan geniş bir coğrafyada kendi güvenlik anlayışına göre yeni bir düzen kurmaya çalışıyor.

Bütün bu gelişmelerin ortasında Türkiye var.
Türkiye'de Devlet Bahçeli'nin çıkışıyla başlayan ve terörün sona erdirilmesini hedefleyen süreç, bugüne kadar daha çok iç siyaset üzerinden tartışıldı. Kim ne kazanacak, hangi siyasi hesaplar yapılıyor, süreç nasıl sonuçlanacak? Ancak meselenin bir de dış politika ve jeopolitik boyutu var. Hatta esas mesele de bu!
Çünkü Türkiye'nin kırk yıldır mücadele ettiği terör sorununu çözmesi, yalnızca ülke içindeki güvenlik ortamını değiştirmeyecek. Irak'tan Suriye'ye, Doğu Akdeniz'den Kafkasya'ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada yeni sonuçlar doğurabilecek.
Nitekim İsrail basınında son dönemde yayımlanan bazı analizler de bu ihtimale dikkat çekiyor.
Ynet'te 9 Kasım 2026 tarihinde Amine Ayoub imzasıyla yayımlanan analizin başlığı oldukça dikkat çekici: “Erdoğan eski sorunları birer birer çözüyor ve bunların hepsi İsrail'i işaret ediyor.”
Bir İsrailli yayın organında yayımlanan bu başlık bile üzerinde düşünmeye değer.
Ayoub, Türkiye'nin PKK sorununu çözme ihtimalini, Irak'taki askerî pozisyonunu yeniden düzenlemesini, Suriye'nin kuzeyindeki askerî dengelerin değişmesini ve Libya'daki gelişmeleri aynı stratejik çerçevede değerlendiriyor. Ona göre bu gelişmeler Türkiye'nin Doğu Akdeniz'deki hareket alanını genişletebilir ve İsrail açısından yeni bir stratejik meydan okuma ortaya çıkarabilir.
Dikkat çekici olan, bu değerlendirmelerin bir Türk gazetecinin değil, İsrail basınında yazan bir analistin kaleminden çıkması.
Peki İsrail neden böyle düşünüyor?

Türkiye İçerideki Sorunu Çözerse...

Türkiye'nin kırk yıldır devam eden PKK mücadelesi, ülkenin ekonomik ve askerî kaynakları üzerinde ciddi bir yük oluşturdu. Güvenlik politikalarının önemli bir bölümü bu sorunla mücadeleye ayrıldı.
Terörün kalıcı biçimde sona ermesi halinde Türkiye'nin önünde yeni bir dönem başlayabilir.
Ankara, enerjisinin ve kaynaklarının önemli bir bölümünü iç güvenlik sorunlarına ayırmak zorunda kalmadan dış politikaya, savunma sanayisine, ekonomik kalkınmaya ve bölgesel etkinliğine yoğunlaşabilir.
Ynet'teki analizde de bu noktaya dikkat çekiliyor. Yazar, PKK ile mücadelenin sona ermesinin Erdoğan'a İsrail'e karşı kullanabileceği hazır bir ordu kazandırmayacağını özellikle belirtiyor. Ancak Türkiye'nin içeride harcadığı kaynakların ve siyasi dikkatin azalmasının Ankara'ya dış politikada daha geniş bir hareket alanı sağlayabileceğini savunuyor.
Bence meselenin en önemli tarafı burada.
İsrail'in kaygısı, Türkiye'nin ertesi gün kendisine saldıracak olması değil. Türkiye'nin önündeki engelleri azaltarak bölgesel güç olma kapasitesini daha rahat kullanabilmesi.

Suriye'de Asıl Mesele Ne?

Gelişmeler gösteriyor ki İsrail ile yakın gelecekteki stratejik rekabetimizin en önemli alanlarından biri Suriye olacak.
Türkiye, Suriye'de toprak bütünlüğünü koruyan, merkezi otoritesi güçlü bir devlet yapısının oluşmasını istiyor; çünkü bizim açımızdan sınırımızın hemen ötesinde, PKK ile bağlantılı bağımsız bir silahlı yapılanmanın varlığını sürdürmesi ciddi bir güvenlik sorunu.
Suriye'de SDG'nin bağımsız askerî yapı olmaktan çıkarılması ve unsurlarının Suriye ordusuna entegrasyonu, Türkiye'nin yıllardır dile getirdiği güvenlik hedefleri açısından önemli bir gelişme.
Ynet'teki analizde de Suriye'nin kuzeydoğusunda askerî düzenin değişmesi, Türkiye'nin güvenlik endişelerinden birinin daha ortadan kalkması bakımından değerlendiriliyor.
İsrail açısından ise Suriye'nin geleceği farklı bir güvenlik perspektifine sahip.
İsrail'in Suriye'de gerçekleştirdiği askerî operasyonlar, güneydeki güvenlik politikası ve Şam yönetimiyle yaşadığı gerilim düşünüldüğünde, Suriye'nin nasıl bir devlet yapısına kavuşacağı Tel Aviv için son derece önemli.
Burada şu soruyu sormak gerekiyor:
Türkiye'nin istediği gibi merkezi otoritesi güçlü, toprak bütünlüğünü koruyan ve kendi sınırlarını kontrol edebilen bir Suriye, İsrail'in bölgedeki hareket alanını daraltabilir mi?
Bu sorunun cevabı, önümüzdeki dönemde Türkiye-İsrail ilişkilerinin seyrini de etkileyecek.
İsrail basınında bazı yazarların ve Kürt aktörlerin İsrail'den Suriye'deki Kürt yapılanmasına daha fazla destek verilmesini istemesi de bu tartışmanın bir parçası. Ancak belirtmeliyiz ki şu ana kadar bu bilek güreşinde kazanan Türkiye oldu.

Kafkasya'dan Irak'a; Irak'tan Libya'ya Uzanan Türkiye Denklemi

Ynet'teki analiz yalnızca PKK ve Suriye üzerinde durmuyor.
Türkiye'nin Irak'ın kuzeyindeki Başika-Zelikan üssünü kademeli olarak Irak merkezi yönetimine devretme yönündeki anlaşmasını da değerlendiriyor. Türkiye'nin Bağdat'la güvenlik koordinasyonunu geliştirmesi, Irak'taki askerî varlığını daha farklı bir zemine taşıması anlamına gelebilir.
Böylece Türkiye, Irak'taki güvenlik sorunlarını doğrudan askerî varlığının yanı sıra merkezi yönetimle işbirliği üzerinden çözme imkânı elde edebilir.
Asıl dikkat çekici gelişmeler ise Libya'da!
22 Ekim 2026 tarihinde Israel Hayom'da yayımlanan “Israel, Egypt, Greece furious as US refuses to stand up to Erdogan” başlıklı haberde, Libya'nın doğusundaki parlamentonun Türkiye ile 2019 yılında imzalanan deniz yetki alanları anlaşmasını onaylaması ele alınıyor.
İsrail ve Yunanistan bu gelişmeye tepki gösterdi. İsrail Dışişleri Bakanlığı, Türkiye'yi Doğu Akdeniz'de istikrarsızlık yaratmakla suçladı.
Neden?
Çünkü Türkiye-Libya anlaşması, Doğu Akdeniz'deki deniz yetki alanları ve enerji kaynakları üzerindeki güç mücadelesinin önemli parçalarından biri.
Ankara'nın Libya'daki siyasi etkisinin genişlemesi, İsrail'in, Yunanistan ve Güney Kıbrıs'la geliştirdiği bölgesel işbirliğini de yakından ilgilendiriyor.
Ynet'teki analizde Mısır ile Türkiye'nin ortak deniz tatbikatları yapması da ayrıca değerlendiriliyor. Yazar, iki ülke arasındaki ilişkilerin gelişmesinin Akdeniz'deki dengeleri değiştirebileceğine dikkat çekiyor.
Bütün bunlar ise bize şunu gösteriyor: İsrail'de ki tartışmalarda ülkemiz artık yalnızca Gazze nedeniyle eleştirilen bir ülke olarak değil, Doğu Akdeniz'deki dengeleri değiştirebilecek bir bölgesel güç olarak tartışılıyor.

Bahçeli'nin Çıkışı Bu Büyük Resmin Neresinde?

Peki, Devlet Bahçeli'nin başlattığı ve akabinde devletin sahiplenip üzerine aldığı süreci yalnızca iç siyasetteki gelişmeler üzerinden okumak doğru mu?
Ortadoğu'nun yeniden şekillendiği, Suriye'nin geleceğinin tartışıldığı, Irak'ın güvenlik mimarisinin değiştiği ve İsrail'in bölgedeki askerî hareket alanını genişletmeye çalıştığı bir dönemde Türkiye'nin içerideki en önemli güvenlik sorununu çözmeye yönelmesi elbette stratejik sonuçlar doğuracaktır. Sürecin başarıya ulaşması halinde ortaya çıkacak tablonun Türkiye'nin bölgesel gücünü etkileyeceği açık.
Türkiye'nin içeride ulus devlet özelliklerinden taviz vermeden terör sorununu çözmesi, Suriye'nin toprak bütünlüğünün korunmasına katkı sağlaması ve Irak'la güvenlik işbirliğini geliştirmesi, Türkiye'nin önümüzdeki yıllardaki dış politika önceliklerini yeniden şekillendirebilir.
İşte İsrail'in yakından takip ettiği mesele de tam olarak bu.

İsrail'in Asıl Korkusu Ne?

İsrail'in İran'la yaşadığı gerilim, Gazze'deki katliamları ve Suriye'deki askerî faaliyetleri düşünüldüğünde Türkiye'nin bölgesel konumu daha da önem kazanıyor.
Türkiye, en azından şimdilik İsrail'le doğrudan askerî çatışma içerisinde değil. Ancak askerî kapasitesi, savunma sanayisi, NATO üyeliği, coğrafi konumu ve bölgesel ilişkileri nedeniyle Ortadoğu'nun geleceğinde belirleyici olabilecek ülkelerden biri. Hatta en önemlisi.
Ankara'nın Katar, Azerbaycan ve Pakistan gibi ülkelerle geliştirdiği ilişkiler, Suudi Arabistan'la yürütülen temaslar ve Doğu Akdeniz'deki politikası da bu tablonun parçaları.
Türkiye'nin terör sorununu çözmüş, Suriye'de etkisini artırmış, Irak'la güvenlik koordinasyonunu geliştirmiş ve Doğu Akdeniz'de daha geniş hareket alanına sahip bir ülke olarak ortaya çıkması, İsrail'in mevcut stratejik hesaplarını yeniden yapmasını gerektirecektir.
Bugün İsrail'de ülkemiz üzerinde yapılan tartışmaları da bu çerçevede okumak gerekiyor.

Türkiye'nin önünde tarihi bir fırsat var. Terör sorununun kalıcı biçimde çözülmesi, toplumsal bütünlüğün güçlendirilmesi ve ekonomik kalkınmanın önündeki güvenlik engellerinin kaldırılması, ülkemizin geleceği açısından son derece önemli.
Fakat bu sürecin anlamı yalnızca Türkiye'nin iç huzuruyla sınırlı değil.
Ortadoğu'da yeni bir düzen kuruluyor. Bu düzenin nasıl şekilleneceği, hangi ülkelerin güçleneceği ve hangi ülkelerin bölgesel etkinliğini kaybedeceği önümüzdeki yılların en önemli tartışması olacak.
Ynet'te yayımlanan analizdeki şu yaklaşım bu nedenle dikkat çekici: Erdoğan'ın çözüme yaklaştırdığı her eski sorun, Türkiye'ye yeni bir alanda hareket etme imkânı sağlayabilir. Yazara göre İsrail'in özellikle Doğu Akdeniz'deki gelişmeleri daha dikkatli takip etmesi gerekiyor.
Benim açımdan da tartışmanın özü burada.
Belki de bugünlerde sormamız gereken soru şudur:
İsrail neden terörsüz bir Türkiye ihtimalini bu kadar yakından takip ediyor?
Çünkü mesele yalnızca PKK'nın silah bırakması değil. Mesele, Türkiye'nin kırk yıldır sırtında taşıdığı bir yükten kurtulduktan sonra Ortadoğu'da nasıl bir güç haline geleceğidir.
Ve belki de önümüzdeki dönemde bölgenin en önemli jeopolitik gelişmesi bu olacaktır.

Terör örgütü PKK ile mücadele de şehit olanlarımızı bir kez daha rahmetle anarken, gazilerimize de hayırlı ömürler dilemek ve onları her daim saygı ve minnetle anmak da en büyük borcumuzdur. Uğruna canlarından geçtikleri Türkiye her daim var olsun. Gayemiz budur.

İlk yorum yazan siz olun
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.

Gündem Haberleri