Pakistan ve Afganistan arasındaki savaş, henüz ilk gününde cephe gerisinde trajedinin ve nefretin ne denli derinleştiğini kanıtlayan bir sembole kavuştu. Ailesinden 17 kişiyi bir hava saldırısında kaybeden küçük bir çocuğun, yapılan misilleme sonrası kurduğu o cümle, bölgedeki trajedinin özeti gibi: "Artık kalbim huzur buldu."
TEK BİR SALDIRI, BİR AİLENİN SONU
Sınır hattındaki bombardımanlar sivil yerleşim yerlerini vurmaya devam ederken, insani dramın boyutu her geçen saat artıyor:
Pakistan hava unsurlarının sınır köyüne düzenlediği operasyonda, tek bir evin isabet alması sonucu aynı aileden tam 17 kişi hayatını kaybetti.
Saldırıdan sağ kurtulan küçük bir çocuğun, babasının, kardeşlerinin ve akrabalarının intikamının alındığını duyunca sarf ettiği "Huzur buldum" sözü, savaşın kazananının olmayacağının en acı kanıtı oldu.
TRAVMA KUŞAĞI BÜYÜYOR
Uzmanlar, bu tür trajedilerin bölgedeki radikalleşmeyi beslediği konusunda hemfikir:
Cephede ölen askerlerin ötesinde, bu tür sivil kayıplar halklar arasındaki düşmanlığı on yıllarca sürecek bir kan davasına dönüştürüyor.
"Kalbim huzur buldu" diyen bir çocuğun ruh hali, bölgede barışın ne kadar imkansız hale geldiğinin ve yeni bir "kayıp neslin" doğduğunun işareti olarak değerlendiriliyor.
SİVİL KAYIPLARDA ARTIŞ ENDİŞESİ
Resmen başlayan savaşın ilk 24 saatinde;
Karşılıklı topçu atışlarının köyleri hedef alması,
Hava saldırılarının yerleşim birimlerine isabet etmesi,
Sınır kapılarında mahsur kalan binlerce sivilin ateş hattında kalması, uluslararası yardım kuruluşlarını alarma geçirdi.