İşte Soner Yalçın'ın "Erdoğan’a güven sorunu" başlıklı yazısının ilgili bölümü;
“Bizim Mahalle” karıştı; Yenikapı mitingine destek verenler ile Yenikapı mitingine destek vermeyenler arasında bölündü.
Ben, destek verenlerdenim!
Destek vermeyenlerin temel tezleri şöyle:
– Erdoğan'a güvenilmez.
– Erdoğan “tek adam” olmak için darbe girişimini fırsat bildi.
– Erdoğan, özellikle Batı tarafından yalnız bırakıldı, güç toplamak için bize yakınlaşarak takiye yapıyor; “toplumsal uzlaşma” filan umurunda değil.
Bunları söyleyenler, Yenikapı mitingine destek verenleri “saf iyimserler” diye görüyor.
Peki…
Bu değerlendirmede bulunanlar; tespitlerini akılla mı, yoksa duygularıyla mı yapıyor?
Soru önemli…
Nikah yapmıyoruz
“Görüyor musunuz; Erdoğan hile yapıyor, bu oyuna nasıl geliyorsunuz” diye kızıyorlar.
Hile, amaca ulaşmak için kullanılan en incelikli yöntemdir.
Sanırım Hz. Ali'nin sözüdür:
“Yüce Allah, ona inananlardan birine bahşettiği lütufları geri almak istediğinde, işe ilk önce o kişiyi aklından mahrum etmekle başlar.”
Erdoğan'ın bundan sonraki süreci akılla götürüp götürmeyeceğini bilemem.
Siyasetine aklı hakim kılmasını isterim. Akla dayalı politikaları takip etmesinin ülkemiz ve insanımız lehine olacağı konusunda hepimizin hemfikir olduğunu düşünüyorum.
Peki ya biz akılcı davranıyor muyuz?
Öyle isek şu hakkı teslim etmemiz gerekmiyor mu; büyük ölçüde Erdoğan sayesinde Türkiye büyük bir kanlı tehlikeyi atlattı. Darbe başarılı olsaydı şu an iç savaş yaşıyor olacaktık.
Kimi “klavye kahramanları” Erdoğan düşmanlığı nedeniyle bu gerçeği hala görmek istemiyor.
Oysa. Gerçekler devrimcidir; olguları görmezseniz aklınızla hareket-analiz edemez hale gelirsiniz. Asıl tehlike budur.
Batılı emperyalist güçlerin, Cemaat darbesiyle ikircikli yüzü ortaya çıkmışken; biz hala “orta yolculuk” mu oynayacağız; “ama işte öyle de, ama böyle de” diye laf mı dolandıracağız?
Keza…
“Yenilgicilik” ruh hallerinden kurtulamayanlar diyor ki; “ya Erdoğan bizi kandırırsa?”
Kandırırsa ne olur; mücadelemize kaldığımız yerden devam ederiz!
Ayrıca. Biz kendimize yeni lider, yeni fikir filan aramıyoruz.
Vatanımızı savunuyoruz, hepsi bu.
Gladio ile savaşanlara destek veriyoruz.
Emperyalizme karşı mücadele verirseniz “yanınızdayız” mesajı veriyoruz.
Barış yapmak isteyenlere elimizi uzatıyoruz, hepsi bu.
Evet…
El sıkışıyoruz; aynı yatağa girmiyoruz/nikah yapmıyoruz yani…
Ayrıca…
Yanlış anlaşılmayayım
Evet, Yenikapı mitingine destek verdim.
Ama.
Bu benim “yandaş gazeteci olacağım” anlamına gelmiyor.
Gördüklerimi, bildiklerimi ve fikirlerimi yazmaya devam edeceğim.