Diana Kim ailesi boşanıp babası onun için 'yok' hale geldiğinde sadece 5 yaşındaydı.
Diana'nın annesi zor zamanlar geçiriyordu. Akrabaları ve arkadaşlarının arasında oradan oraya sürüklenen zavallı kadın, bazen küçük kızıyla birlikte parklarda kalıyor bazen de geceyi arabalarında geçiriyordu. Diana bu deneyimlerinin, hayatta kalma becerisi geliştirmesine olanak sağladığını söylüyor.
Diana'nın babasının bir fotoğraf stüdyosu vardı ve fotoğrafçılığa olan ilgisi bu sayede başladı.
Lisedeyken, sokaktaki evsiz insanların fotoğraflarını çekmeye başlayan Diana daha sonra üniversitede bunu bir proje haline getirdi. Küçükken yaşadığı deneyimlerin de bu projede yeri büyüktü ve o insanların neler hissettiğini, unutulmanın ne anlama geldiğini anlayabiliyordu.
Honolulu sokaklarında fotoğraf çekerken, sokaktaki evsizlerden birisinin aslında babası olduğunu fark etti.
Onunla konuşmaya çalıştı ancak babasının fiziksel ve zihinsel durumu çok kötüydü. Bu yüzden babası genç fotoğrafçıyla konuşmayı reddetti. Birçok kez babasıyla konuşmaya çalışsa da başarılı olamadı Diana. Babası onun yüzüne bile bakmıyordu.
Babası onunla konuşmayı reddetse de Diana hiçbir zaman vazgeçmedi. Her gün tekrar tekrar onu görmeye gidip belki bir cevap alırım umuduyla konuşmaya çalıştı. Diana için babasını o halde görmek ve onun için hiçbir şey yapamamak oldukça yürek parçalayan bir durumdu. Ona yakın olmanın tek yolu da fotoğraf makinesinin lensinden ona bakmaktı. Bir şekilde babasının yanındaydı.
Fotoğraf Diana için donmuş resimlerden daha çok şey ifade ediyordu. Diana fotoğraflar sayesinde duygular ve hisleri de kaydediyordu. Diana'nın babasının fotoğrafçılığa olan ilgisi bir şekilde ona da geçmiş ve fotoğraf ironik bir şekilde ikisini tekrar bir araya getiren bir köprü olmuştu.
Bir gün babası sokakta kalp krizi geçirdi ve birileri ambulansı arayıp onu hastaneye yetiştirdi. Hemen müdahale edilip iyileştikten sonra akli dengesini iyileştirmeye yönelik tedavi gördü. Kulağa saçma gelse de kalp krizi geçirmek onun hayatını kurtardı.
Doğru tedavi sayesinde büyük bir değişim geçiren adamla birlikte Diana'nın durumu da oldukça düzeldi. Babasıyla birlikte her geçen gün daha sık ilişki kuruyor ve önceden yapmadıklar baba-kız aktivilerini yapıyorlardı. Birlikte sinemaya gidiyor, araba kullanıyor, sahilde yürüyüş yapıyorlardı.
"Bu hikaye sadece benim değil herkesin hikayesi. Hepimizin mutlaka bir zamanlar evsiz olan ya da şu an evsiz olan birisini tanıyoruzdur. Bu hikaye umarım herkesin evsizlere yardımcı olmasını sağlamaya devam eder."
"Onu tanıdıkça kendimi de tanımaya başladım. Zamanın ve sabrın bize kim olduğumuzu görmemize fırsat verdiği için çok minnettarım."
Eğer ilk başta başaramıyorsanız, tekrar tekrar deneyin. Diana vazgeçmedi ve hem kendi hayatını hem babasının hayatını kurtardı.