Sahiden, 2016 kötü bir yıl mıydı?
2016 gerçekten tarihte az rastlanır türden bir yıl oldu. Hem globalde hem de yerelde son derece sarsıcı bir çok olay bir yıl içerisinde gerçekleşti. Bizim için elbette iyi bir yıl olmadığı söylenebilir. Özellikle kayıplarımız hepimizin canını çok yaktı. Güdümlü terör saldırıları her seferinde bir bıçak gibi göğsümüze saplandı. Gelen her şehit haberi yaş olup gözlerimizden aktı.
Sadece kendimiz için değil elbet Halep’in çocukları için de döktük gözyaşlarımızı. Televizyonda her 'Fırat' duyduğumuzda nefesimizi tuttuk, kulaklarımız battı “o haber”i duymamak için. 15 Temmuz’u yaşadık. 246 demokrasi şehidini rahmete uğurladık. Kendi meydanlarımızda çoşkulu ama yine de endişeli nöbetler tuttuk. Korktuk, ürktük, üzüldük, ağladık, öfkelendik. “Topu birden gelenler” geldiler. Direndik.
İyi de gerçekten kötü bir yıl mıydı 2016? Yarı akıllı facebook postlarında ya da “ünlülerin” instagram mesajlarında yazıldığı gibi; “çabucak gitsin”di ve “bir daha gelmesin mi”ydi? Daha dün bir spikerin “Keşke hiç yaşanmamış olsaydı” demesini hak edecek bir yıl mı oldu gerçekten? Bu kadar mı kötüydü 2016?
Sakın unuttukları bir şeyler olmasın, bunları söyleyenlerin. Belki de gördükleri ama yaşamadıkları, hissetmedikleri bir şeyler. Sakın bir devrimin, bir uyanışın, bir ikinci kuruluşun yılı olmasın 2016. Gözden kaçırıyor ya da gözlerini kaçırıyor olmasınlar sakın.
2016 bir destanın başladığı yıldır. Toprağa giden her bedenin eski Türkiye’yi yaka paça yanında götürdüğü ve yeni Türkiye’yi filizlendirdiği yıldır 2016. Milyonların “topu birden gelenler”e kafa tuttuğu, meydanlarda, sokaklarda marşlar, türküler okuduğu yıl oldu 2016. Uçaklar kalkamasın diye tarlasını yakanların, korkusuzca, imanla tankların önüne yatanların, hayatında ilk defa gördüklerine siper olan kahramanların, Ömer Halis Demir’in yılı oldu. Milyonların halk olduğunu bir kez daha hatırladığı, uzun zaman sonra kenetlendiği, güvenmeyi yeniden öğrendiği ve kim olduğuna bakmadan yanında düşeni kaldırdığı, aslında bir bayramın, şölenin yılıdır 2016.
Ne unutacağız ne de unutturacağız. Bütün kötülükleri, olumsuzlukları haykırıp gitsin diyenlere inat tutacağız 2016'yı. Bütün takvimlere Yeni Türkiye’nin kuruluş yılı diye işaretleyeceğiz ve her 15 Temmuz’da devrimimizi kutlayacağız 2016'yı anarak. Elbette dualar okuyup göz yaşı dökeceğiz şehitlerimiz için ama Yeni Türkiye’nin heykelinde her birinin ismi olacak yanında memleketleriyle.
Bir de öldükleri tarih yazacak; 2016. Nasıl zor günlerde Çanakkale ruhunu, İstiklal Harbi ruhunu çağırdıysak hep beraber, şimdi onların yanına 15 Temmuz 2016 ruhunu da ekleyeceğiz. “Topu birden gelenler” her geldiklerinde 2016 ruhu ile çıkacağız karşılarına. İşte bu yüzden unutulası bir yıl değil 2016 ve Almanaklarda bir satır ile “darbe girişimi” oldu diye geçiştirilecek bir gün değil 15 Temmuz.
İlla bir yeni yıl mesajı şartsa “Nesiller boyu anlatacağımız bir gurur yılını tamamlıyoruz” diye başlamalı ve 2016 ruhunun gelecek yıllara ışık tutması dilenmeli. Ben Allah’tan bunu diliyorum. Herkesin dileği kendine.