Babam başkanlık sistemiyle, parlamenter sistemin eksikliklerinin çözüleceğini hep anlatırdı. Türkiye'de bir dizayn yapıldı. Türkiye'de çözülmesi gereken şeylerin çözülmemesi için bir el sanki dokundu Türkiye'ye. 1993 yılını ciddi olarak incelerseniz, bu 28 Şubat'a kadar devam etti. 28 Şubat'a kadar Türkiye ile oynadılar; eller oynadı. Bunun yurt içinde, yurt dışında ayakları vardı. Bunlar Türkiye'yi çok geriye götürdü. O gazeteleri alın, tarihlerini değiştirin, bugün yine sürün piyasaya; yine aynı manşetler, değişen bir şey yok. Tek adam olma hevesi, diktatör olma hevesi, hep aynı laflar… İşi sulandırdılar. Yani burada biz bir sistem tartışırken, kişiler tartışmaya başladılar.
İKİ BAŞLILIK OLMAMALI
1982 Anayasası'nda askerlerin seçeceği Evren Paşa, Cumhurbaşkanı olacağı için Evren Paşa'ya inanılmaz güçler verdi Anayasa. Çünkü, Cumhurbaşkanı olacaktı. Kişiye yazılmış bir Anayasa'ydı o. Bir de bunun üstüne sen, halka seçtirirsen Cumhurbaşkanı'nı, yüzde 52 ile seçerse, o zaman Başbakan ile Cumhurbaşkanı arasında yürütmede problem olur; Türkiye kilitlenir ve kalır. Onun için potansiyel büyüyecek olan iki başlılığın mutlaka çözülmesi lazım. Bunun da başkanlıktan başka yolu yok.