Açlık Oyunları'ndan beter olimpiyat!

Günümüzdeki maratonlar, birden çok atletin ölümle burun buruna geldiği 1904 Olimpiyatları ile kıyaslanamaz bile

St. Louis, ABD’de gerçekleşen olimpiyat oyunlarının yetkilileri, maratonun öğle saatlerinde koşulmasına karar vermiş

Bu da, atletlerin 30 derecenin üstünde bir hava sıcaklığında koşmaları gerektiği anlamına geliyormuş

Atletlerin su bulabildikleri tek yer yaklaşık 18. kilometredeki kuyuymuş

Alanın büyük kısmı toprak yollardan oluşuyordu. Hal böyle olunca koşucuların önünde ve arkasında ilerleyen araçlar ve atlar devasa toz bulutları oluşturuyordu. Bu, koşucular için çok büyük bir problemdi

Atletler, su içemediği için sağlık sorunları yaşıyordu

Amerikalı koşucu William Garcia, yolun ortasında nefes almakta güçlük çeker vaziyette yatarken bulundu. Rapora göre soluduğu tozlar neredeyse hayatını kaybetmesine sebep olacakmış

Kübalı Andarín Carvajal, koşucular arasındaki en ilginç olanlardan. Kendisinin mesleği postacılık. Amerika’da tüm parasını çaldırmış ve alana gelebilmek için otostop çekmiş. He bir de şortu olmadığı için pantolonunun yarısını kesip yarışta onu giymiş

Carvajal ayrıca 40 saattir hiçbir şey yememiş halde yarışa başlamış ve yarışın ortasında bir meyve bahçesinden elma alıp yemiş. Ancak bu elmalar da çürük çıkınca yarış boyunca mide krampları kendisinin peşini bırakmamış

Tüm bunlara rağmen mucizevi bir şekilde yarışı 4. bitiren Carvajal bulduğu her fırsatta durup insanlarla sohbet etmese kazanma ihtimali bile varmış

Olimpiyatlar tarihinde ilk kez siyahi Afrikalı koşucular da bu yarışa katılmış. Birinci olmaları beklenen 2 koşucudan biri 9. olmuş, diğeri ise köpek tarafından kovalanıp yarıştan kopup 12. olabilmiş

Bir diğer koşucu, Amerikalı Frederick Lorz, 15 kilometre sonra susuzluktan yere yığılmış. Ardından arabaya binip yarışı yakalamaya çalışmış ama araba da bitiş çizgisine birkaç kilometre kala bozulmuş

Kalan yolu koşarak bitiren Lorz, garip bir şekilde birinci sanılmış. Bozuntuya vermeyip yarışı kazanmış gibi davranırken arabaya bindiğini gören birisi durumu fark etmiş. “Şaka yaptım” falan dese de yetkililer bunu yememiş ve ömür boyu men cezası vermiş

İster inanın ister inanmayın, birincinin hikayesi bunlardan da garip. İngiltere asıllı Amerikalı koşucu Thomas Hicks, yarışın ortasında susuzluktan bayılma noktasına gelmiş

Bitiş çizgisine yaklaşık 11 kilometre kala yere yığılıp orada kalmaktan başka bir şey istemiyormuş ama antrenörleri buna izin vermeyip kendisine fare zehri vermişler. Evet, fare zehri!

Fare zehri o zamanlarda performans arttırıcı olarak kullanılıyormuş ve doping ile ilgili bir kural yokmuş. Tabii fare zehri kendisini öldürebilirmiş ama neyse ki böyle bir şey olmamış

Bitişe az bir mesafe kala artık halüsinasyonlar görmeye başlayıp bitime hala 30 kilometreden fazla mesafe kaldığını sansa da Lorz’un diskalifiye haberini alan Hicks son bir gayretle yarışı bir şekilde bitirmiş

Yarışı birinci bitirdikten sonra kendisini ayıltıp alandan çıkarmak için 4 doktor 1 saat boyunca uğraşmış